Οι ατάκες των εκλογών: “Θα ψηφίσω δαγκωτό”.

Χρόνος ανάγνωσης ⏰ < 1 λεπτό

Δύο από τις φράσεις που κυριαρχούν σε κάθε προεκλογική περίοδο, είναι “θα τους μαυρίσω” και “θα ψηφίσω δαγκωτό”. Με ποια αφορμή όμως έμειναν στην ιστορία και τις χρησιμοποιούμε μέχρι και σήμερα;

Τα ψηφοδέλτια όπως τα γνωρίζουμε, χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στις Δημοτικές εκλογές του 1914 (για την ιστορία, τότε Δήμαρχος Αθηναίων εκλέχθηκε ο Εμμανουήλ Μπενάκης, επικρατώντας του Σπυρίδωνα Μερκούρη, παππού της Μελίνας Μερκούρη. Στην Πάτρα επικράτησε ο Δημήτριος Ανδρικόπουλος – Μπουκαούρης, ενώ στον Πειραιά δήμαρχος αναδείχθηκε ο Αναστάσιος Παναγιωτόπουλος).

Μέχρι τότε όμως οι ψηφοφόροι εξέφραζαν την προτίμησή τους διαφορετικά: Σε κάθε εκλογικό τμήμα υπήρχαν τόσες κάλπες όσοι υποψήφιοι. Η κάθε κάλπη χωριζόταν τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, σε δύο χρώματα: άσπρο για την θετική και μαύρο για την αρνητική ψήφο.

Ο ψηφοφόρος έπρεπε να περάσει απ΄ όλες τις κάλπες και να πάρει από τον κάθε υπάλληλο, που στεκόταν μπροστά από κάθε κάλπη, ένα σφαιρίδιο. Ο υπάλληλος φώναζε δυνατά το όνομα του υποψήφιου. Ο ψηφοφόρος καταψήφιζε ρίχνοντας σε όλες τις κάλπες την ψήφο στο μαύρο τμήμα και μόνο σε μία έριχνε το σφαιρίδιο στο λευκό. Εξ΄ου και η φράση “τον μαύρισαν”.

Όσο για το “δαγκωτό”, οι πιο φανατικοί δάγκωναν κυριολεκτικά το σφαιρίδιο προκειμένου να εκφράσουν το πάθος τους και η ψήφος τους να αναγνωρίζεται στην καταμέτρηση.