Η νεολαία του χθες του σήμερα του αύριο

Χρόνος ανάγνωσης ⏰ 3 λεπτά

Γράφει ο Νίκος Τ. Παγώνης

Χωρίς καμία αμφιβολία ουδεμία κοινωνία μπορεί να ατενίζει με σιγουριά το μέλλον της χωρίς την ύπαρξη μιας σωστής και δημιουργικής νεολαίας. Πέρα από τις συνηθισμένες παραμέτρους μέσα στις οποίες κινείται η εκάστοτε νεολαία εκείνο που έχει σημασία είναι τα εφόδια που προσφέρονται για την ανάπτυξη των νέων. Εφόδια που υπερβαίνουν τα βασικά, γνωστά, όπως η εκπαίδευση και η φροντίδα.

Ιδιαίτερα όταν σήμερα που οι νέοι βομβαρδίζονται συνεχώς από την ιλιγγιώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας, τα περιθώρια για σκέψη και περισυλλογή υποβιβάζονται σε τέτοιο βαθμό που το παρελθόν αποτελεί “σελίδα λευκή” για τους νέους και το μέλλον διαγράφεται ως μία ακόμη εφαρμογή στο κινητό τους.

Το δε παρόν χαρακτηρίζεται είτε από αδιαφορία είτε από αγκίστρωση στην οθόνη κάποιου υπολογιστή είτε από ένα υπέρμετρο εγωκεντρισμό που οδηγεί σε επιθετικότητα και παράλογες απαιτήσεις.

Κάπου μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα των αντιφάσεων, της μοναξιάς και του ανέμελου εγωισμού, ο μέσος νέος περιδιαβαίνει χωρίς πυξίδα, χωρίς καθοδήγηση και χωρίς ερεθίσματα που θα του επιτρέψουν να αναπτύξει την προσωπικότητά του σε τέτοιο βαθμό ολοκλήρωσης που θα μπορεί να συμμετέχει με όλες τις δυνάμεις του στην ανάπτυξη του τόπου και της κοινωνία μέσα στην οποίαν ζει.

Συχνά το παρελθόν αντιμετωπίζεται σαν μια κουραστική αναδρομή  σε κάτι που λίγο αφορά τους νέους. Το παρόν είναι για να περνάμε καλά και το μέλλον… έχει ο Θεός, αν και αυτή η ίδια η ύπαρξη του Θεού ενίοτε αμφισβητείται.

Η ανακάλυψη του παρελθόντος, μέσα από μια ενδιαφέρουσα αφήγηση είναι η βάση πάνω στην οποίαν μπορεί να κτιστεί το παρόν και τα προηγούμενα παραδείγματα τόσο γεγονότων όσο και βιωμάτων είναι απαραίτητα και προσφέρονται όχι μόνο ως συνδετικός κρίκος αλλά και ως σκέψη και ανάλυση του σημερινού γίγνεσθαι.

Εκεί όμως που η έμφαση πρέπει να δοθεί είναι στο πώς οι νέοι αντιμετωπίζουν το παρόν. Το πώς η καθημερινότητά τους μπορεί να ξεκολλήσει από τα τετριμμένα και να επικεντρωθεί στη σκέψη. Στην κριτική ματιά του σήμερα, στην ανάπτυξη του πνευματικού ορίζοντα και στη σύνδεση με νοητικές ικανότητες που η αποχαύνωση της τεχνολογίας έχει ατονήσει.

Η αναζήτηση του διαφορετικού, η ικανότητα να ξεπεράσουμε τον ατομικισμό, η δύναμη να κατανοήσουμε τον μεταφυσικό κόσμο, η φροντίδα για τον άνθρωπο και γενικά όλα εκείνα που στρέφουν τον νέο πέρα από τη νέκρωση του εγκεφάλου είναι τα εφόδια που είτε σήμερα λείπουν είτε παραγνωρίζονται από εκείνους που έχουν επιφορτιστεί με την εκπαίδευση της νεολαίας.

Και, φυσικά, είναι περιττό να μιλάμε για μέλλον αν δεν έχει τακτοποιηθεί το παρόν. Και παρόν που αγνοεί το παρελθόν ελάχιστα φροντίζει για το μέλλον.