Κίνα: Στα 5 τρισ. δολάρια ανέρχονται τα δάνεια που έχει χορηγήσει σε αναδυόμενες αγορές

Χρόνος ανάγνωσης ⏰ 2 λεπτά

“Η πραγματική αξία των κρατών είναι το χρέος τους”, αναφέρει ο Καρλ Μαρξ στο Κεφάλαιο, μια εκδοχή που ως φαίνεται, ηθελημένα ή όχι, ταιριάζει γάντι στην περίπτωση της Κίνας η οποία μέσα σε μια δεκαετία, από το 2000 μέχρι και το 2017, αύξησε κατά δέκα φορές τον δανεισμό της σε άλλα κράτη.

Σήμερα η παγκόσμια οικονομία χρωστά στους Κινέζους περί των 5 τρισ. δολαρίων, περίπου το 6% του παγκόσμιου ΑΕΠ, ενώ το 80% αυτών των 5 τρισ. δολαρίων είναι δάνεια που χρωστούν αναδυόμενες αγορές προς τις Κινεζικές τράπεζες.  Αυτά τα στοιχεία  ως φαίνεται έχουν αρχίσει να προβληματίζουν έντονα τις ΗΠΑ, αλλά και αρκετά Ευρωπαϊκά κράτη με πρώτο και καλύτερο την Γερμανία.

Το πλέον ανησυχητικό όμως είναι πως το 50% της κινεζικής χρηματοδότησης δεν συμπεριλαμβάνεται στα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δημιουργώντας ανησυχίες για τη διαφάνεια των δανείων που χορηγούν οι κινεζικοί χρηματοοικονομικοί οργανισμοί, ιδίως προς χώρες με μη ανεπτυγμένες οικονομίες.

Σχεδόν το 80% των αναδυόμενων και αναπτυσσόμενων χωρών είχαν λάβει κάποιας μορφή δανεισμό από την Κίνα το 2017, με το συνολικό χρέος τους προς αυτήν να ανέρχεται σε 380 δις δολάρια. Σε αντιδιαστολή, το χρέος αυτών των χωρών προς την Ομάδα του Παρισιού (μία ομάδα 22 δυτικών κατά βάση χωρών που συμπεριλαμβάνει μεταξύ άλλων ΗΠΑ, Ιαπωνία, Γερμανία, Ρωσία) ανερχόταν σε 246 δις δολάρια.

Παρά το ότι το 85% των δανείων συνάπτεται σε αμερικανικά δολάρια, συχνά ορισμένα δάνεια χορηγούνται προς κινεζικές εξωχώριες χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις προκειμένου να αποφεύγεται ο απευθείας δανεισμός σε κυβερνήσεις οι οποίες έχουν υψηλό κίνδυνο χρεοκοπίας.

Μέσω της διαδικασίας αυτής δεν υπάρχει υποχρέωση ενημέρωσης προς την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ, καθώς οι θεσμοί αυτοί τηρούν στοιχεία μόνο για το δημόσιο χρέος και τους διατραπεζικούς δανεισμούς.

Με άλλα λόγια αυτή την στιγμή η Κίνα ελέγχει, είτε απευθείας, είτε δια μέσω άλλων διαδρομών την οικονομία αρκετών κρατών και κυρίως κρατών που δεν συμπεριλαμβάνονται στην λίστα των αναπτυγμένων κρατών με ότι αυτό συνεπάγεται για τον έλεγχο της ροής κεφαλαίων, αλλά κυρίως για το ότι τα κράτη αυτά, θέλοντας και μη, βρίσκονται πλέον στην σφαίρα επιρροής της Κίνας.