fbpx
ΕΝ-ΘΕΣΕΙΣ

Ταινιόδρομος Κράκαρη το σύμβολο του αγώνα για τον “Άλλο Πειραιά”

Γράφει ο Αντώνης Λαζαρής

Ο περίφημος ταινιόδρομος του Κράκαρη τον Σεπτέμβριο του 2015.

Είναι φανερό σε ποια κατάσταση βρισκόταν το Μνημείο αυτό εκείνη την εποχή.Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη τον Σεπτέμβριο του 2015 όταν ακόμα ήταν δεμένο στον λιμενοβραχίονα Κράκαρη το παροπλισμένο “Jet Ferry” της GA Ferries και παραδίπλα το “Superfast XII”.

Στο Επετειακό Λεύκωμα του ΟΛΠ για τα χρόνια 1930-1960 διαβάζουμε για την μεταφορική ταινία:

“Ευρισκόμενη επί του λιμενοβραχίονος Κράκαρη, διά φόρτωσιν προϊόντων των εργοστασίων λιπασμάτων, υαλουργίας κ.λ.π. μήκους 200 μέτρων, με 2 πυλώνας και 2 προβόλους, ικανότητας φορτώσεως ωριαίως 140 τόννων φορτίων εις χύμα ή 30-40 τόννων φορτίου εις σάκκους”.

Σύμφωνα με την υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, κ. Λίνα Μενδώνη:

«Ο χαρακτηρισμός ως μνημείων του λιμενοβραχίονα Κράκαρη και του ταινιόδρομου του εργοστασίου της Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Χημικών Προϊόντων (ΑΕΕΧΠ-Λιπάσματα Δραπετσώνας) που βρίσκεται στο φανάρι εισόδου στον προλιμένα Πειραιά-Πύλη Ε1 (Μώλος Κράκαρη) στον Δήμο Κερατσινίου- Δραπετσώνας, φερόμενης ιδιοκτησίας Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς, δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 284/ΑΑΠ/2017 της 11ης Δεκεμβρίου 2017″.

Ο χαρακτηρισμός του ταινιόδρομου ως Μνημείο έγινε στα τέλη του 2017.

Από τότε ο ΟΛΠ δεν έκανε απολύτως τίποτα για τη στήριξη του Μνημείου και ήταν απλά θέμα χρόνου να καταρρεύσει.

Μέρος του ταινιόδρομου κατέρρευσε τελικά στις 19 Ιουλίου 2019 με τον σεισμό των 5,1 R.

Ας γυρίσουμε αρκετά χρόνια πίσω

Περίπου έναν αιώνα πριν.

Στα τέλη της δεύτερης δεκαετίας του εικοστού αιώνα… Εδώ υπάρχει η παραλία της Δραπετσώνας που αποτελεί τόπο εκδρομής και αναψυχής.

Στο λιμανάκι της Κρεμμυδαρούς που βρίσκεται στο πάλαι ποτέ DOCK 3 του λιμανιού του Πειραιά (εδώ που δένουν σήμερα τα πλοία για τα Δωδεκάνησα) βρίσκονται τα ξύλινα μπάνια που έχουν φτιάξει ο Πρεβεδούρος και ο Κράκαρης (πληροφορία από τον ιστότοπο https://trenomag.wordpress.com/2013/01/24/από-τα-οικήματα-των-λιπασμάτων-στις/).

Και κάπου εδώ θα τριγυρνούν για πολλά χρόνια ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιώργος Μπάτης, ο Ανέστης Δελιάς, ο Στράτος Παγιουμτζής, ο Νίκος Μάθεσης (ο αποκαλούμενος Τρελλάκιας).

Ας σταθούμε λίγο στον τελευταίο.

Λίγο πριν πεθάνει έγραψε:

«Γράφω το γενεαλογικό του δένδρο, άνεφ φώβου και πάθους. Γιατί μπωρή και να το έχει ξεχάση το ίδιο το μπουζούκι και να Νομίζη ότι κατέγετε απ το Κολονάκι… και του υπενθυμίζω πώ το έφερα στην σημερινή του δώξα και ας με έχει εγγαταλίψη αυτό, και δεν θέλει να με γνωρίζη για πατέρα του».

Ως Κολωνάκι του Πειραιά αποκαλούσε τη Δραπετσώνα, καθώς οι πολυκατοικίες υψώθηκαν εκεί όπου κάποτε έστεκαν οι παράγκες και οι τεκέδες που αποτέλεσαν το φυσικό χώρο έμπνευσης του πειραιώτικου ρεμπέτικου.

Για πολλούς λόγους λοιπόν ο ταινιόδρομος του Κράκαρη κηρύχθηκε Μνημείο Βιομηχανικής Κληρονομιάς.

Αποτελεί μία από τις λιγοστές κατασκευές του ιστορικού εργοστασίου Λιπασμάτων.

Τα πιο πολλά κτίρια του γκρεμίστηκαν το 2003.

Από εδώ και πέρα το Υπουργείο Πολιτισμού, ο ΟΛΠ και η COSCO θα δείξουν αν σέβονται την έννοια της Πολιτιστικής Κληρονομιάς.

Συμβολικά πολύ κοντά στην προβλήτα του Κράκαρη ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος έστησε τις παράγκες για το γύρισμα της ταινίας του “Η Άλλη Θάλασσα” που έμελλε να μην ολοκληρωθεί ποτέ καθώς στα γυρίσματά της βρήκε τραγικό θάνατο ο μεγάλος σκηνοθέτης.

Στο χώρο όπου κάποτε χτίστηκαν τα “Οικήματα” των Λιπασμάτων στήθηκαν συμβολικά οι Παράγκες για την “Άλλη Θάλασσα”.

Σιγά-σιγά φτάνουμε στο σημείο όπου όλοι οι μετέχοντες στις αποφάσεις για το μέλλον του Πειραιά και του λιμανιού του θα ανοίξουν τα χαρτιά τους.

Ο ταινιόδρομος Κράκαρη γίνεται σύμβολο του αγώνα για τον “Άλλο Πειραιά”, τον Πειραιά που σέβεται την ιστορία του, την Κληρονομιά του και τις Ιστορίες των ανθρώπων του.

“Άλλος Πειραιάς”…
“Η Άλλη Θάλασσα”…
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα …

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ