LARIPLAST: Ελληνικές μάσκες – Μία ιστορία επιτυχίας

Χρόνος ανάγνωσης ⏰ 6 λεπτά

Την ερχόμενη Δευτέρα αναμένεται η εταιρεία Lariplast να θέσει σε λειτουργία τις μηχανές που μόλις παρέλαβε από το εξωτερικό για να προχωρήσει στην παραγωγή χειρουργικών μασκών και να καλύψει τις ανάγκες της εγχώριας αγοράς, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Πρόκειται για μια επένδυση που ολοκληρώθηκε μόλις σε 20 ημέρες και αφορά την εγκατάσταση δύο γραμμών ειδικού μηχανολογικού εξοπλισμού πλήρως αυτοματοποιημένου, για την παραγωγή χειρουργικών μασκών τύπου 2 και 3 με ασφάλεια φίλτρου άνω του 98%.

Όπως δημοσιεύει η εφημερίδα “Καθημερινή”, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Γιάννης Τσερέπας αναφέρει: «Καταφέραμε να φτιάξουμε ένα εργοστάσιο μέσα σε 20 ημέρες, αφού την απόφαση για να υλοποιήσουμε την επένδυση τη λάβαμε την 1η Απριλίου. Φανταστείτε ότι δεν είχαμε εκπονήσει κάποιο business plan. Κανονικά, μια τέτοια επένδυση χρειάζεται 4-6 μήνες ώστε να ολοκληρωθεί». Ο ίδιος τονίζει ότι ταχύτατα διαμορφώθηκε ένας νέος χώρος υγειονομικού ενδιαφέροντος με την παραγωγική δυναμικότητα των νέων μονάδων της Lariplast να ανέρχεται σε 300.000 μάσκες ημερησίως και 9.000.000 σε μηνιαία βάση.

Η εταιρεία, που δραστηριοποιείται από το 1969 στην παραγωγή πλαστικών καταναλωτικών προϊόντων μιας χρήσης για τρόφιμα, κατόρθωσε με αρκετή δυσκολία μέσα σε αυτό το διάστημα να βρει από την ευρωπαϊκή αγορά πρώτη ύλη για να πραγματοποιήσει το εγχείρημά της. «Τόσο ο μηχανολογικός εξοπλισμός όσο και η πρώτη ύλη έχουν όλες τις απαραίτητες πιστοποιήσεις», επισημαίνει ο κ. Τσερέπας, υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι αρκετές από τις μάσκες που έρχονται από την Κίνα δεν διαθέτουν πιστοποιήσεις. Σημειώνεται ότι η επένδυση αυτή ανέρχεται περίπου στα 3 εκατ. ευρώ, ποσό που η εταιρεία αποφάσισε να καλύψει αποκλειστικά με δικούς της πόρους, χωρίς να λάβει κάποια κρατική ενίσχυση.

«Εμείς θεωρούμε ότι πρόκειται για μια επένδυση που έρχεται να καλύψει την αυξημένη ζήτηση των τελευταίων ημερών για μάσκες. Δεν πρόκειται να αντικαταστήσει την κύρια δραστηριότητα του ομίλου». Αφού διασφαλίσει την επάρκεια της εγχώριας αγοράς, η Lariplast προσανατολίζεται να εξάγει χειρουργικές μάσκες και σε άλλες αγορές, οι οποίες ήδη παρουσιάζουν αυξημένη ανάγκη.

«Η ζήτηση τόσο από Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό είναι τεράστια, για αυτό και έχει καλυφθεί σε επίπεδο παραγωγής για το πρώτο τρίμηνο. Ωστόσο, εμάς η προτεραιότητά μας είναι η Ελλάδα και οι εθνικές ανάγκες». H Lariplast διαθέτει παραγωγική μονάδα τόσο στην Ελλάδα, στην περιοχή της Λάρισας, όσο και στη Γαλλία. Εξάγει τα προϊόντα της στην Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή, στις ΗΠΑ και στη Νότια Αφρική, με το ποσοστό των εξαγωγών της να ξεπερνάει το 60% του κύκλου εργασιών της. Οι πωλήσεις της σε επίπεδο ομίλου κινήθηκαν το 2019 περίπου στα ίδια επίπεδα με το 2018, ήτοι στα 32 εκατ. ευρώ.

Μία ενδιαφέρουσα ιστορία πριν από δύο μήνες

Στην παγκόσμια ηλεκτρονική δημοπρασία εκείνης της μέρας, έγινε στα γρήγορα ένα χτύπημα από μια άγνωστη εταιρεία, η οποία είχε έδρα μια επίσης άγνωστη πόλη κάπου στην Ευρώπη. Έδωσε την καλύτερη τιμή και κατοχύρωσε τις δύο από τις τρεις γραμμές παραγωγής. Οι κινέζοι πωλητές έψαξαν στο Google για να δουν πού βρισκόταν αυτή η πόλη στην οποία έπρεπε να στείλουν τα μηχανήματα. Λεγόταν Λάρισα.

Πριν από 40 μέρες έγινε στην Κίνα μια δημοπρασία. Ένα εξειδικευμένο εργοστάσιο μηχανολογικού εξοπλισμού είχε έτοιμες τρεις ολοκληρωμένες γραμμές αυτοματοποιημένης παραγωγής υγειονομικών μασκών.

Ήταν μηχανήματα που δίχως την παρέμβαση ανθρώπινου χεριού παίρνουν από την μια πλευρά την πρώτη ύλη και από την άλλη πλευρά βγάζουν πιστοποιημένες μάσκες που προσφέρουν σε αυτόν που τις φοράει προστασία μέχρι και 95%.

Για να αντιληφθούμε τη διαφορά, οι απλές χάρτινες μάσκες μιας χρήσης που φοράμε προσφέρουν προστασία 20%.

Όταν έγινε η δημοπρασία, η ιστορία του κορωνοϊού είχε ήδη πάρει μεγάλες διαστάσεις, όμως κανένας δεν μπορούσε ακόμα να διαβλέψει το παγκόσμιο εύρος και τη χρονική διάρκεια του προβλήματος. Οι καινούργιες μηχανές υπήρχαν μεν ετοιμοπαράδοτες στο κινέζικο εργοστάσιο, αλλά η παγκόσμια υγειονομική και επιχειρηματική κοινότητα δεν είχε συνειδητοποιήσει την τερατώδη ζήτηση για μάσκες που θα πρόκυπτε στον πλανήτη τις αμέσως επόμενες βδομάδες, ως απότοκο της συνειδητοποίησης ότι ο κορωνοϊός είχε έρθει για να μείνει.

Στην παγκόσμια ηλεκτρονική δημοπρασία εκείνης της μέρας, έγινε στα γρήγορα ένα χτύπημα από μια άγνωστη εταιρεία που ξεφύτρωσε από το πουθενά, η οποία είχε έδρα μια επίσης άγνωστη πόλη κάπου στην Ευρώπη. Έδωσε την καλύτερη τιμή από τους ανταγωνιστές της και πληρώνοντας μετρητά κατοχύρωσε τις δύο από τις τρεις γραμμές παραγωγής. Η τρίτη πουλήθηκε στην Άπω Ανατολή.

Οι κινέζοι πωλητές έψαξαν στο Google Earth για να δουν πού βρισκόταν αυτή πόλη στην οποία έπρεπε να στείλουν τα μηχανήματά τους. Λεγόταν Λάρισα, κάπου στο κέντρο της Ελλάδας. Αγοραστές ήταν δύο επιχειρηματίες από τον θεσσαλικό κάμπο, που πριν καν εμφανιστεί κρούσμα κορωνοϊού στην Ελλάδα, είχαν αποφασίσει να συνεργαστούν για να στήσουν ένα εργοστάσιο παραγωγής υγειονομικών μασκών.

Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Θεσσαλικών Επιχειρήσεων Βιομηχανιών Αχιλλέας Νταβέλης και ο αντιπρόεδρος του ίδιου συνδέσμου Γιάννης Τσερέπας. Ο κ. Νταβέλης ως πρόεδρος του Ομίλου Animus (το πασίγνωστο κέντρο αποκατάστασης, την πολυκλινική «Κυανούς Σταυρός» και πολυιατρεία), κατάλαβε την μεγάλη ζήτηση για μάσκες που ερχόταν, όταν όλοι οι υπόλοιποι βλέπαμε στην τηλεόραση κάτι που γινόταν στην Κίνα με κάποιον άγνωστο ιό που έμοιαζε με γρίπη.

Ο κ. Τσερέπας, ιδιοκτήτης της πασίγνωστης Lariplast, ήξερε από μηχανήματα και οργάνωση βιομηχανικής παραγωγής. Έβαλαν από 1,5 εκατομμύριο και άρχισαν να ψάχνουν. Η έρευνα τους οδήγησε στην Κίνα, τη μοναδική χώρα παγκοσμίως που παρήγε υγειονομικές μάσκες, αλλά και τον μηχανολογικό εξοπλισμό για την παραγωγή τους.

Όλος ο υπόλοιπος πλανήτης είχε από χρόνια εγκαταλείψει αυτή την παραγωγή, το κινέζικο προϊόν ήταν αχτύπητο ως προς την τιμή του. Οι Κινέζοι ήταν οι μόνοι που έφτιαχναν μάσκες και οι μόνοι που έφτιαχναν τα μηχανήματα που φτιάχνουν μάσκες.

Μέχρι που ήρθε ο κορωνοϊός και όλοι κατάλαβαν ότι είναι πολύ επικίνδυνο να αφήνεις την προστασία του υγειονομικού σου προσωπικού αλλά και του πληθυσμού σου, μονοπώλιο στους Κινέζους.

Μια βδομάδα μετά τη δημοπρασία και ενώ τα μηχανήματα πακεταρίζονταν για το μακρύ ταξίδι τους από τη Σανγκάη στη Λάρισα, μεγάλη γερμανική εταιρεία προσέγγισε τους δύο συνέταιρους και τους πρόσφερε διπλάσια τιμή απ’ αυτήν που είχαν πληρώσει, για να πάρει αυτή τις δυο γραμμές παραγωγής.

Ο λόγος ήταν απλός. Όλοι είχαν πια καταλάβει ότι ο πλανήτης χρειαζόταν δισεκατομμύρια μάσκες, αλλά αν παράγγελναν τώρα το μηχάνημα στο κινέζικο εργοστάσιο, θα χρειαζόταν έξι μήνες για να το κατασκευάσει. Ήθελαν τα δυο έτοιμα μηχανήματα που οι Έλληνες τσίμπησαν κάτω απ’ την μύτη τους.

Οι δυο συνέταιροι δεν συζήτησαν καν την πρόταση, αν και θα κέρδιζαν δύο εκατομμύρια δίχως να κουνήσουν το δακτυλάκι τους. Αντί να φορτώσουν τις γραμμές παραγωγής σε πλοίο (με ναύλο λιγότερο από 5.000 ευρώ), πλήρωσαν τα δεκαπλάσια για μια πτήση cargo από την εξειδικευμένη Golden Cargo. Το πλοίο θα χρειαζόταν έναν μήνα στη θάλασσα, χώρια τις υπόλοιπες καθυστερήσεις.

Τα μηχανήματα έφτασαν στο «Ελ.Βενιζέλος» τη Δευτέρα 21 Απριλίου.

Στις 24 Απριλίου είναι στη Λάρισα, θα γίνει το μοντάρισμα και στις 28 Απριλίου θα γίνει η πρώτη δοκιμαστική λειτουργία τους.

Θα παράγουν 300.000 πιστοποιημένες μάσκες την ημέρα, όλες τύπου 2 και 3, δηλαδή χειρουργικές με προστασία 90%-95%.

Τα γραφειοκρατικά ζητήματα, με τη συνδρομή της ελληνικής κυβέρνησης, διευθετήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ. Από τις αρχές Μαΐου η χώρα θα έχει πλήρη επάρκεια σε μάσκες, τόσο για τα νοσοκομεία και τις υπηρεσίες της, όσο και για τον γενικό πληθυσμό της. Η πρώτη ύλη θα έρχεται από τα Πλαστικά Θράκης. Παραλλήλως θα χτυπηθεί η αισχροκέρδεια, καθώς η επάρκεια του προϊόντος θα ρίξει την τιμή του.

Σήμερα οι κινέζικες μάσκες μιας χρήσης που πουλιούνται 2-3 ευρώ το κομμάτι στα φαρμακεία είναι χαμηλότατης ποιότητας, ελάχιστου κόστους, δίχως πιστοποίηση και μάλλον επικίνδυνες. Οι δύο Λαρισαίοι έχουν σκοπό πρώτα να καλύψουν τις εθνικές ανάγκες και μετά να διαθέσουν το υπόλοιπο προϊόν τους σε άλλες αγορές, αν και ήδη η ζήτηση από το εξωτερικό είναι τεράστια. Πριν καν στηθεί το εργοστάσιο, έχουν παραγγελίες από Αμερική, Ελβετία και Γερμανία.