Χρόνος ανάγνωσης ⏰ 2 λεπτά

Με μια τοιχογραφία που αποτελεί υπόσχεση για τη στιγμή που θα σμίξουμε χωρίς περιορισμούς στο δημόσιο χώρο, εκκινεί το πρόγραμμα δημόσιας τέχνης το Ίδρυμα Ωνάση.

Η απουσία των πολιτών από την δημόσιο χώρο -από την πλήρη απαγόρευση, μέχρι την κυκλοφορία με όρους και όρια- είναι από συναισθηματικά επώδυνη, μέχρι κοινωνικά και οικονομικά βαθιά επιζήμια.

Με το τέλος της πανδημίας να είναι θολό, αβέβαιο, το να περπατάς στην πόλη και να βλέπεις ξαφνικά ψηλά, σε ρόλο πανόπτη, ένα φιλί, θα μπορούσε να μοιάζει με μια παραίσθηση.

Αυτά είναι τα συναισθήματα -της αδημονίας και μαζί της αισιοδοξίας, της λαχτάρας για τη δημόσια έκφραση της τρυφερότητας- που νιώθει κανείς περπατώντας στα σωθικά της πόλης, στο Μεταξουργείο και δη στην πλατεία Αυδή, στην οδό Γιατράκου.

Εκεί που πάνω στον αδρό κίτρινο (άλλοτε μοιάζει με ώχρα, άλλοτε προς το ηλιοβασίλεμα σαν να έχει μέσα του μια φλόγα) τοίχο μιας πολυκατοικίας ύψους 22 μέτρων, ένα ζευγάρι φιλιέται. Οι αδρές γραμμές των προσώπων ενώνονται στα χείλη, με τα μάτια κλειστά.

Το Ίδρυμα Ωνάση «εκθέτει» από σήμερα το έργο του Παπαηλιάκη ως μια τοιχογραφία στην πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο, στο κέντρο της Αθήνας, απέναντι από τη Νέα Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ).

«Το φιλί» εκπέμπει ζωή και αισιοδοξία και «ασπάζεται» από σήμερα περαστικούς και κατοίκους, τονίζοντας την αξία της ανθρώπινης επαφής, ακόμη και σε καιρούς απομόνωσης, όπως αυτή που διανύουμε.

Το έργο του διεθνώς αναγνωρισμένου Έλληνα καλλιτέχνη που κοσμεί τον τοίχο της πολυκατοικίας στην οδό Γιατράκου, σε διάσταση 22 μέτρων, επιδιώκει να προσφέρει αισθητική απόλαυση στον πυκνό ιστό της πόλης και δίνει σε όλους μας την αφορμή να ακουμπήσουμε κάπου το βλέμμα μας και να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας, μόλις σταθούμε μπροστά του.